Bernhard

Komt weer zo'n zielig, zuur stukje. Dat zit zo: ik lees momenteel de biografie van Jolande Withuis over koningin Juliana. In dat boek schetst Withuis een onthutsend beeld van Prins Bernhard. Als de helft klopt van wat in dat boek staat (en het is zeer uitvoerig onderbouwt met een notenstelsel waar een eekhoorn vier winters in kan ronddwalen), kun je dat 'schavuit van oranje' achter Bernhards naam gerust vervangen door 'schoft van oranje'. De prins vernederde zijn vrouw willens en wetens, nam steekpenningen bij de vleet aan en verplaatste zich al vrouwen en meisjes aanrandend door de gangen van Soestdijk.

Wie het boek leest, begint zich af te vragen waarom in Haarlemmermeer een bos en een straat de naam van deze pedofiel mogen blijven dragen. Zoals ik mij er trouwens ook over verbaas dat de met honkbalmiljoenen sjoemelende Michel Bezuijen nog altijd erelid is van onze gemeente. 

Maar kennelijk zijn principes in het Haarlemmermeer van 2017 ver te zoeken. Wie daar over zeurt, is schrijver van zielige, zure stukjes.