• eigen opname

VrouwSimona: Gerrit

Je wordt befaamd genoemd, er staan her en der gebouwen van je in dit land, o.a. het Van Goghmuseum. Je hebt meubels ontworpen, die soms voor geen meter zitten, en dan noemt men je: Theo! Geen idee wie de slip of de pen heeft gemaakt in het artikeltje over de Rietveldschool, maar de heer Rietveld (1888-1964) kreeg toch echt van zijn ouders de namen: Gerrit Thomas. Hijzelf kan er niet over klagen, dus doe ik dit voor hem. En wel met reden. Want ooit verdiepte ik mij in de biografie van deze architect. Dat deed ik omdat mijn nakroost op de G.TH.Rietveldschool zat en die school in het jaar 1988 zijn 25 jarig jubileum vierde.

Ik had de school destijds gekozen zoals veel ouders dat vandaag de dag nog doen, uit verhalen erover en het lag op loopafstand. Het bleek een goede keuze, want mijn zonen hebben er prima schooljaren gehad en hun mama kwam er vaak over de drempel. Niet alleen om het kroost af te leveren, maar ook om iets aan te leveren. In het begin mijn handen, want er moet heel wat afgeknutseld worden met jonge schoolkinderen, en wat later kwam mijn schrijftalent aardig van pas.

Zo ook in dat jubileumjaar van 1988. Er moest een boek komen en ik wierp mij op om mij eens te verdiepen in de architect van de school, de heer Gerrit Th. Rietveld. Dagenlang toog ik naar het Raadhuis in Hoofddorp waar men stukken over de bouw in zijn archief had. Ik las veel en heb gaten in de kopieermachine (het digitale tijdperk was er nog niet) gebrand. Zo las ik dat in mei 1958 de architect aan de slag ging met een ontwerp voor de school in Badhoevedorp. En op 7 juli 1960 stelt de gemeente een krediet van 325.000 guldens beschikbaar voor de bouw en de inrichting.

Die school komt er, de inrichting ook, de leermiddelen en ook 50 gebruikte tennisballen voor de gym. Want het budget begon gierend uit de hand te lopen, men moest keuzes maken. Voor het portret van het koningspaar met lijstje en de schoonmaakmiddelen was nog 35,00 gulden beschikbaar. Vandaag de dag gaat het om miljoenen om de school te renoveren en moeten andere scholen even plaats nemen op het reservebankje met hun opknapplannen.

En, zoals bij elke ingrijpende verbouwing klinkt altijd weer het oude liedje: "wie gaat dat betalen, zoete lieve Gerritje?"

Gerrit Thomas Rietveld in ieder geval niet. De gemeente wel. Ik hoop met behoud van het historische en monumentale karakter, dat zou de architect zijn 'Het Nieuwe Bouwen' nalatenschap eer aan doen, desnoods onder de naam Theo!