• Redactie

Afscheid met gemengde gevoelens

HOOFDDORP Theo Weterings neemt volgende week afscheid van Haarlemmermeer. Het wordt een afscheid met gemengde gevoelens. Aan de ene kant was hij hier nog graag burgemeester gebleven, aan de andere kant lonkt zijn geboortestad.

Hoog tijd voor een afscheidsinterview dus. Bij een afscheid hoort een terugblik en daar gaat Theo Weterings eens goed voor zitten. Hij leeft al met één been in Tilburg. De koning heeft zijn handtekening al onder het besluit geplaatst. Dat betekent dat Weterings vanaf 28 november burgemeester van Tilburg is. Er moet daarom wel een en ander worden geregeld.Theo Weterings kijkt met voldoening terug op de ruim tieneneenhalf jaar dat hij burgemeester is geweest van Haarlemmermeer.

 

"Ik voelde me als een vis in het water. Ik ga de mensen hier zeker missen. Maar dat gevoel wordt straks zeker weer getemperd, want in Tilburg word ik natuurlijk ook weer ondergedompeld."Eenmaal op zijn praatstoel vertelt Theo Weterings uitvoerig hoe hij als VVD-raadslid in Tilburg in de jaren tachtig in de Randstad terechtkwam. Dat was om zijn vriendin Wilma, nu al jarenlang zijn vrouw, te volgen die in Diemen bij een bank was gaan werken. Weterings werd prompt raadslid in Diemen. Hij reed in die periode regelmatig door Haarlemmermeer naar zijn werk bij de provincie Noord-Holland en kon niet vermoeden dat hij hier ooit nog eens burgemeester zou worden. Maar hij werd eerst nog wethouder in Rijswijk en vanaf 2001 zes jaar lang burgemeester in Beverwijk. Toen Weterings in 2007 solliciteerde naar het hoogste ambt in Haarlemmermeer was de poldergemeente onbekend terrein voor hem.

"Ik ontmoette toenmalig burgemeester Jan van Houwelingen wel eens bij een burgemeestersoverleg, maar ik wist niet veel van Haarlemmermeer. Maar het was natuurlijk wel de gemeente waar Schiphol in lag. Het was voor mij een nieuwe uitdaging."Sommigen vroegen zich destijds af waar de ambitieuze bestuurder destijds in vredesnaam aan begon. "Het waren roerige tijden met veel reorganisaties en bestuurlijke onrust in Haarlemmermeer. Ik moest samen met gemeentesecretaris Piet Buijtels de rust terugbrengen en dat is gelukkig aardig gelukt.

"Theo Weterings vindt niet dat hij zich als geboren Brabander erg heeft moeten aanpassen aan de mentaliteit in Haarlemmermeer. Veel Haarlemmermeerders huldigen het motto 'Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg' en 'Niet lullen maar poetsen'. "Maar dat is de mentaliteit in Brabant ook. Ook daar houden we van hard werken. Is Noord-Brabant meer bourgondisch met bijvoorbeeld het carnaval? Ach, vergeet niet dat er ook rooms-katholieke polderwerkers en landarbeiders uit Brabant tijdens en na de drooglegging van Haarlemmermeer hier zijn neergestreken. En hier wordt ook carnaval gevierd, al is één van de twee carnavalsverenigingen helaas opgeheven."Theo Weterings hoeft niet lang na te denken wat hij als zijn hoogtepunt ziet van de afgelopen tien jaar. Tegenwoordig telt Haarlemmermeer mee in de kring van grote Nederlandse gemeenten. Hij is er trots op dat hij daar zijn steentje aan heeft bijgedragen.Bij zijn intrede in 2007 was dat nog heel anders. "Collega's dachten echt dat Schiphol in Amsterdam lag. Gemiddeld dacht men dat er in Haarlemmermeer 70.000 mensen woonden. We zijn later lid geworden van de 27 grootste gemeenten, de G27, en nu de G32. Vorig jaar hebben we hier het VNG-congres gehad in de gemeente. Nou is dat misschien niet het hoogtepunt maar wel de weg ernaar toe en een enorme blijk van erkenning."

Als hem wordt gevraagd wat er beter had gekund in zijn periode als burgemeester komt het gesprek op de misstanden bij de verplaatsing van het honkbalstadion in Hoofddorp. Er moest zelfs een raadsenquête aan te pas komen om alle feiten op tafel te krijgen.Bij de verhoren tijdens die enquête zei de burgemeester al dat hij zichzelf geen verwijten maakt maar toch. "Ik heb dikwijls mezelf de vraag gesteld of ik het niet had kunnen weten. Ik heb destijds de toenmalige raadsleden Peter van Groenigen (in 2014 overleden) en Marjolein Steffens-van de Water (nu wethouder) bij mij aan tafel gehad. Ze wezen mij erop dat de antwoorden op raadsvragen niet konden kloppen. Dat kregen we niet boven water. Ik vraag me toch af of ik mijn vragen toen niet anders had moeten stellen."Gelukkig heeft Tilburg geen honkbalstadion. Honkbal is echt een sport voor de Randstad.

"Maar we hebben natuurlijk wel de voetbalclub Willem II die het weer aardig doet in de eredivisie", zo zegt hij een beetje schertsend, "en we hebben ijshockey op hoog niveau. Daar laat ik natuurlijk ook mijn gezicht zien."Theo Weterings heeft het ambt van burgemeester altijd omarmd, al zijn er natuurlijk altijd negatieve kanten. "Met je gezin uit eten, tja dan word je wel eens aangesproken. Dat vind ik zelf niet zo erg, maar onze kinderen vonden het lang niet altijd leuk."Nadat zijn vertrek naar Tilburg bekend werd, heeft hij ook regelmatig reacties gekregen van teleurgestelde inwoners. "De meeste mensen zeggen: jammer dat je weggaat maar we begrijpen dat je graag burgemeester wilt worden in je geboortestad Tilburg." Daar is Theo Weterings het zelf roerend mee eens.